فهرست

شنبه ۱ تیر ۱۳۹۸ | ۱۵:۲۰ ب.ظ
اثری از احمد علامه فلسفی ؛
سنگاپور
کتاب “ سنگاپور” اثر احمد علامه فلسفی توسط انتشارات فراروان شناسی منتشر شد.

     سنگاپور با ورود سِرِ استامفورد رافلز یکى از عمّال کمپانى هندشرقى به این جزیره ،ایجاد مى‌شود. قبل از این زمان،  سنگاپور داراى تاریخ مشخص نبوده گاهى جزئى از سرزمین سوماترا و مالاکا محسوب مى‌گردید و گاه تحت تسلط امپراتورى سیام قرار مى‌گرفت.بندر اصلى سنگاپور به نام تماسک خوانده مى‌شود که در سال ۱۲۹۷ تأسیس می گردد .سنگاپور بدلیل موقعیت خاص آن به عنوان یک بندر طبیعى بسیار مناسب و پایگاهى ایده‌آل براى منابع بازرگانى بریتانیا در منطقه محسوب مى‌گشت و هلندى‌ها بعلت آنکه منافع آنان به مخاطره افتاده ‌بود به این اقدام بریتانیا اعتراض نمودند ولى على‌رغم این مخالفت، بریتانیا به توسعه تأسیسات خود در جزیره ادامه ‌داد و در سال ۱۸۲۳ با امضاى قرارداد دیگرى با کمپانى هندشرقى بازرگانى سنگاپور را بدست گرفت و مبلغ اجاره را به حکمران جوهور افزایش داد.

     بعد از قیام مشهور مردم هند (۵۹-۱۸۵۷) که اداره ‌هند از دست کمپانى هندشرقى خارج  و مستقیماً به لندن منتقل شد اداره امور سنگاپور و قرارداد تنگه‌ها را نیز دولت بریتانیا بدست گرفت و این منطقه در سال ۱۸۶۷ بصورت مستعمره رسمى امپراتورى بریتانیا درآمد و اداره مستعمرات را مستقیماً برعهده گرفت اما این جزیره از پانزدهم فوریه ۱۹۴۲ به مدّت سه ‌سال و نیم به تصرف ژاپن درآمد. وقایع این سال‌ها و شکست قدرت‌هاى استعمارى در برابر ژاپن لطمه بسیارى به امنیت و اعتبار استعمار در منطقه وارد نمود و موجب بیدارى توده‌هاى مردم کشورهاى منطقه و ظهور نهضت‌هاى ضداستعمارى و مبارزات مردمى براى کسب استقلال گردید و مردم مناطق مزبور در نبرد علیه تهاجم ژاپنى‌ها فعالانه شرکت نمودند و دیگر حاضر به تحمل سلطه استعمار غرب نبودند، در نتیجه موج جنگ‌هاى رهایى‌بخش سراسر منطقه را فراگرفت.پس از اینکه انگلیس ، ژاپن را شکست داد ، تا تاریخ سى ‌و یک مارس ۱۹۴۶ این جزیره توسط هیئت نظامى بریتانیا اداره مى‌شد و از این تاریخ به بعد وضع سابق خود را دوباره بدست آورد و از اوایل آوریل سال ۱۹۴۶ بصورت مستعمره امپراتورى تحت اداره حکومت غیرنظامى درآمد.

      این سرزمین در سال ۱۹۶۵ از مالزی جدا شد و به این ترتیب جمهوری سنگاپور شکل گرفت. سنگاپور از زمان استقلال در سال ۱۹۶۵، به یکی از پررونق‌ترین کشورهای جهان تبدیل شده و امروز یکی از پرترددترین بندرهای دنیاست. سنگاپور از لحاظ ذخایر معدنی کشوری فقیر است، اما اقتصاد آن که متکی بر بخش خدمات و صنعت است، رشد و شکوفایی فراوانی داشته و این کشور را به یکی از ثروتمندترین مناطق دنیا  تبدیل کرده‌است. به نحوی که هم‌اکنون چهارمین مرکز اقتصادی بزرگ دنیا، سومین مرکز بزرگ پالایش نفت در دنیا به شمار می‌آید.

     سنگاپور در جنوب شبه جزیره ی مالایا  بین دو  اقیانوس آرام و هند واقع شده و با ۶ میلیون نفر جمعیت ،کوچکترین  کشور مستقل جنوب شرقی آسیا است. سنگاپور متشکل از یک جزیره سر زمین اصلی و ۶۰ جزیره کوچک می باشد  که توسط تنگه ی Johor از سرزمین اصلی جدا شده است.  سرزمین اصلی سرزمینی هموار و مسطح است.ارتباط سنگاپور با مالزى از طریق یک گذرگاه زمینى بطول ۱۰۵۶ متر میسر شده ‌است.طول جزیره  اصلى از غرب به شرق ۴۲ کیلومتر و از شمال به جنوب ۲۳ کیلومتر است. مساحت کل سنگاپور با جزایر کوچک‌تر مجموعاً ۷۲۰ کیلومتر مربع است که ۶/۳۲۱ کیلومترمربع از آن را مناطق مسکونی، ۸/۱۰ کیلومترمربع را منطقه کشاورزی، ۶/۲۸ کیلومترمربع از آن را جنگل، ۵/۱۵ کیلومترمربع آن را مناطق باتلاقى و آبگیرى و ۲۷۱ کیلومترمربع از آن را فضاهاى باز، مناطق مسکونى که مورد استفاده تأسیسات نظامى قراردارند، تشکیل شده ‌است. بزرگترین این جزایر عبارت‌انداز: پائولوتک اونگ (Pulau Tekong) با ۴/۲۴ کیلومتر مربع، پائولو اوبین ۲/۱۰ کیلومترمربع و سن‌توسا (Sentosa) با ۵/۳ کیلومتر مربع می باشد .

  اینک کتاب حاضر تحت عنوان « سنگاپور » تدوین شده است که امید است مورد استفاده علاقه مندان قرار گیرد .

      با سپاس و احترام –      احمد علامه فلسفی