فهرست

شنبه ۲۶ دی ۱۳۹۴ | ۱۱:۴۸ ق.ظ
اثری از احمد علامه فلسفی ؛
ونزوئلا
کتاب “ ونزوئلا ” اثر احمد علامه فلسفی توسط انتشارات فراروان شناسی منتشر شد.

جمهوری بولیواری ونزوئلا   Repùblica Bolivariana de Venezuela   ، کشوری است با مساحتی ۹۱۶۴۴۵ کیلومترمربع و با جمعیتی ۳۰   میلیون  نفر  ، اسپانیایی زبان  و کاتولیک مذهب که  در شمال آمریکای جنوبی.واقع شده و پایتخت آن کاراکاس  می باشد. ونزوئلا در زبان لاتین به معنای ونیز کوچک است چون شهر ونیز ایتالیا را تداعی می کرد  زیرا مهاجران کاشف با ورود با سواحل شمال خلیج این سرزمین در یافتندکه بومیان این وادی  ، خانه‌های خود را بر روی آب ساخته‌اند  لذا به همین دلیل این نام را بر آن نهادند .

     کریستف کلمب وقتی در سال ۱۴۹۸ به کرانه‌های شرقی این کشور رسید، به قدری مجذوب چشم انداز منطقه شد که آن را Tierra de Gracia سرزمین زیبایی) نامید که از آن زمان تاکنون لقب این کشور بوده‌است  . ونزوئلا  از سال ۱۵۲۲ جزء مستعمرات اسپانیا در آمد اما  در ۵ ژوئیه ۱۸۱۱ استقلال خود را از اسپانیا اعلام کرد . همچنین تاریخ استقلال ونزوئلا از کلمبیای بزرگ  ۱۳ ژانویه ۱۸۳۰ و نیز سر انجام تاریخ استقلال یافتن رسمی این کشور ۳۰ مارس ۱۸۴۵ می باشد .venezuela sss

      بی‌ثباتی سیاسی، درگیری‌های سیاسی و حاکمیت دیکتاتوری مشخصه اصلی تاریخ ونزوئلا درسال های زیادی از قرن نوزدهم و اوائل قرن بیستم بوده‌است پس از مرگ خوآن ویسنته گومز در سال ۱۹۳۵ و فروخوابی موقت حکومت اتوریته، مبارزات دموکراتیک سرانجام در سال ۱۹۵۸ باعث شد نیروهای نظامی از مداخله مستقیم در سیاست ملی خودداری کنند. از آن سال تاکنون، ونزوئلا به طور مدام ازحاکمیت دموکراتیک غیرنظامی برخوردار بوده‌است که البته این روند با فراز و نشیب هایی از درگیری ها و اختلافات  همراه بوده ‌است. رئیس جمهور قبلی ونزوئلا هوگو چاوز بود، که درسال ۱۹۹۸ به قدرت رسید ، پس از حمله آمریکا به عراق به یکی از منتقدان تند جورج بوش، رئیس جمهور آمریکا تبدیل شد. ونزوئلا عضو جامعه ملل آمریکای جنوبی ‹‹SACN›› است.

 رئیس جمهور فعلی ونزوئلا نیکلاس مادورو می‌باشد، که پس از درگذشت چاوز در سال ۲۰۱۳  در انتخابات ریاست جمهوری بر اساس رای ملت ، رییس جمهور این کشورشد.

روابط ایرا ن با  ونزوئلا

    ونزوئلا در سال ۱۳۴۶ ( ۱۹۶۷ میلادی ) اقدام به تاسیس سفارت  در تهران نموده و نخستین سفیر این کشور کار خود را در ایران آغاز کرد.در سال ۱۳۵۱ ( ۱۹۷۳ میلادی ) نیزسفارت ایران در کاراکاس افتتاح شد و بدین ترتیب روابط سیاسی کامل بین دو کشور در سطح سفارت برقرار گردید.  از این زمان تا پیروزی انقلاب اسلامی ، دوکشور خصوصا در اوپک دارای همکاری نزدیکی بودند.از سال ۱۳۵۷ تا سال ۱۳۷۷روابط عادی بین دوکشور برقراربود اما  بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ایران ، روابط فیمابین به سطح کاردار تنزل یافت . در این حال  با روند فراز و نشیبی ، سرانجام با  اتخاذ تصمیم قاطع و اراده راسخ سیاسی توسط هر دو کشور ، سطح روابط خود را به تبادل سفیر ارتقاء دادند     ازسال۱۳۷۷(برابرسال ۱۹۹۸) با روی کار آمدن آقای هوگو چاوز وانتخاب او بعنوان رئیس جمهوری بولیواری ونزوئلا، فصل جدیدی در روابط فیمابین گشوده شد و با نزدیک تر شدن مواضع دو کشور بخصوص در عرصه بین المللی، به تدریج تحرک و پویائی بیشتری در مناسبات و همکاریهای دوجانبه موجود، پدید آمد.  آقای هوگو چاوز، رئیس جمهور سابق ونزوئلا بیش از  ۱۰ بار دیدار رسمی ازایران داشته است .در مقابل، روسای جمهوری اسلامی ایران هم طی این مدت تا مهرماه ۱۳۹۰ هشت باراز ونزوئلا رسما دیدار داشته اند.   سران دو کشور در این سفرها ،اراده و نیت  متقابل خود مبنی براحترام گذاردن به نظام حقوق بین الملل را اعلام نموده ، هدایت جوامع و اقتصاد کشورهایشان به سمت توسعه از طریق مبارزه برای ریشه کن کردن فقر، بکارگیری یک تجارت عادلانه و برابر، احترام به حقوق بشرو حفاظت از محیط زیست و تنوع نژادی ، مذهبی و فرهنگی جوامع را مورد تاکید قرارداده اند.

در پرتو اراده سیاسی طرفین،تاکنون  گامهای بلندی در راستای همکاریهای سیاسی- اقتصادی و فرهنگی دو جانبه بر داشته شده  که تجلی آن را می توان در قرار دادهای متعدد همکاریهای علمی -فرهنگی و اقتصادی (خصوصا در بخش های خودروسازی، ساخت تراکتورو ماشین آلات کشاورزی ،سیمان، صنایع دریائی ، انرژی ، نفت ، پتروشیمی ، صنایع شیر، لبنیات و غذائی ، ساخت مسکن ، صنایع پلاستیک ، صنایع کوچک کوچک ومتوسط، صدور خدمات فنی و مهندسی و همکاری های مالی و سرمایه گذاری )  مشاهده کرد.

فعالیت های فرهنگی و هنری  ایران در ونزوئلا

در  سال ۱۳۷۶ ( ۱۹۷۸ میلادی ) گروه موسقی حلاج به مناسبت سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی در این کشور برنامه اجرا نمود که مورد استقبال مردم  ونزوئلا قرار گرفت .

  متعاقب توافق آقای خاتمی رییس جمهور وقت ایران با رییس جمهور وقت ونزوئلا در حاشیه دومین اجلاس سران اوپک در کاراکاس ، این کشور به عنوان مرکز گفت و گوی تمدن ها در منطقه آمریکای لاتین انتخاب گردید . بر همین اساس پس از رایزنی های گسترده بین دو کشور اجلاس گفت و گو ی تمدن ها بین ایرن و آمریکای لاتین در آذر ماه سال ۱۳۸۰ خورشیدی با حضور رییس جمهور ونزوئلا ، اعضای جامعه دیپلماتیک ، احمد بن بلا  رییس جمهورسابق الجزائر  ، جمعی از فرهیختگان ونزوئلا و منطقه آمریکای لاتین و  احمد جلالی رییس مجمع عمومی یونسکو در کاراکاس بر گزار گردید و در پایان اجلاس ، عالی ترین نشان فرهنگی ونزوئلا به آقای جلالی اعطاءگردید .

        از سال ۱۳۷۹همکاریهای فرهنگی ،علمی وهنری دوکشور با امضای موافقتنامه های همکاری بین تهران وکاراکاس وارد مرحله جدیدی شده است. ازجمله، خیابان هائی در دو پایتخت به نام یکدیگر نامگذاری،مجسمه حکیم عمر خیام در محل کتابخانه ملی و در جوار مقبره سیمون بولیوار نصب و خیابان تهران در کاراکاس بطوررسمی افتتاح گردید.سپس در راستای عمل متقابل، خیابان و مجسمه سیمون بولیوار در تهران بوسیله آقای چاوز رئیس جمهور وقت  ونزوئلا در آبانماه ۱۳۸۳پرده برداری شد و همزمان تمبر مشترک دو کشور انتشار یافت. در بهار سال ۱۳۹۰ نیز طی یک مراسم باشکو،از سرستون تخت جمشید در کنار بزرگراه اصلی کاراکاس به فرودگاه ودر نزدیکی دانشگاه مرکزی با حضور شهردارکاراکاس و.معاون وزارت امورخارجه پرده برداری شد .

      اینک در کتاب حاضر تحت عنوان  “ونزئلا  ” ، مولف کوشیده است با تحقیق و مطالعه مقتضی بر اساس مستندات موجود ، آن را به رشته تحریر و تدوین در آورد که امید است مورد استفاده پژوهشگران و علاقه مندان قرار گیرد .

   باسپاس و احترام                       

                                                                              احمد علامه فلسفی